Diagnoza/Terapia neurologopedyczna
Diagnoza/Terapia neurologopedyczna





Diagnoza/Terapia neurologopedyczna
Diagnoza neurologopedyczna
To specjalistyczna diagnostyka rozwoju dziecka, która umożliwia ocenę zaburzeń mowy, języka i komunikacji, wynikających z uszkodzeń neurologicznych lub innych problemów związanych z funkcjonowaniem układu nerwowego.
Wskazana jest w przypadku:
- opóźnionego rozwoju mowy
- zaburzeń ze spektrum autyzmu
- zespołu Downa lub innych zaburzeń genetycznych
- zaburzeń mowy takich jak: alalia, afazja, niedokształcenie mowy o typie afazji motorycznej lub sensorycznej, dyzartria
- dzieci z grupy ryzyka ciążowego lub okołoporodowego
- braku odruchu ssania lub innego odruchu oralnego
- trudności ze ssaniem, gryzieniem, żuciem i przełykaniem
- dzieci odmawiających przyjmowania pokarmów, nietolerujących określonych konsystencji
Pierwszym krokiem procesu diagnostycznego jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu z rodzicami. Wywiad obejmuje informacje o rozwoju mowy dziecka oraz historię chorób neurologicznych, urazów lub innych czynników, które mogą wpływać na funkcje językowe.
Następnie diagnozie poddawane są m. in: kompetencje językowe i komunikacyjne, funkcje pokarmowe oraz budowa i funkcjonowanie aparatu mowy.
Dzięki prawidłowo przeprowadzonej diagnozie możliwe jest zaplanowanie skutecznej terapii neurologopedycznej.
Terapia neurologopedyczna
Wspiera rozwój mowy i komunikacji dzieci. Terapia obejmuje szeroki zakres oddziaływań, które mają na celu poprawę umiejętności dziecka w zakresie mowy, języka oraz komunikacji.
Kluczem do osiągnięcia zadowalających efektów w terapii jest indywidualne podejście do dziecka, a także współpraca z rodzicami dziecka i innymi specjalistami.